Het energievraagstuk is de belangrijkste ecologische en economische uitdaging van de toekomst. De hoge olie- en gasprijzen laten zien dat onze maatschappij gebaseerd op olie en gas, bijzonder kwetsbaar is, en geen toekomst heeft. En de klimaatverandering ondervinden we meer en meer aan den lijve. We moeten dus gewoon op zoek naar andere energiebronnen.
Karine Kindermans pleitte op 20 juli ervoor om Aalst uit te bouwen tot een toonbeeld van een beleid van duurzame energie. Veel Aalstenaars willen immers graag in hun eigen leven kiezen voor duurzame energie, maar ze worden daarin te weinig of niet gesteund, of hebben er het geld niet voor. Daarom wil Kindermans een Aalsters Energie Agentschap oprichten dat een actief beleid voert van energiebesparing en tegelijk projecten van hernieuwbare energie opzet. Een onderdeel van dat laatste is een zonnedakenplan. Deze formule is uitgedacht door ambtenaren van de Europese Unie, en bestaat reeds in tientallen Europese steden.
De groene politica haalt verder de mosterd uit het Nederlandse Delft. Het
Delfts Energie Agentschap (DEA) werd opgericht in 2000 en is een gezamenlijk initiatief van de gemeente Delft, de gemeente Schipluiden, de TU Delft, Energie Delfland, de Delftse woningcorporaties, de Kamer van Koophandel, de Windvereniging en de Woonkoepel.
Een eerste project konden maar liest 400 gezinnen tegen een bijzonder aantrekkelijke prijs een set zonnepanelen (pv-panelen) aanschaffen. En met een soortgelijke PV-actie voor huurders heeft het Delfts Energie Agentschap inmiddels ook een succesvol vervolg op deze actie gehouden. De deelnemende huurders betalen per maand 3 euro meer, maar dit wordt ruimschoots gecompenseerd door de ongeveer 6 euro per maand die het aan besparing op het stroomverbruik oplevert. In totaal deden zo'n 250 huurders mee en op jaarbasis besparen hun PV-panelen zo'n 120.000 kWh.
Ook Aalstenaars hebben recht op een lage energiefactuur. Daarom pleit Kindermans voor de uitwerking van een Aalsters zonnedakenplan, als opdracht van het op te richten Aalsters Energie Agentschap. Voor Aalst zijn de deelname van de hogescholen, de technische middelbare scholen en bedrijven essentieel voor het slagen van het opzet. Voor kans op slagen moet er bij het stadsbestuur een duidelijke politieke ambitie zijn om op lokaal vlak aan een vooruitstrevend en trendsettend energie- en klimaatbeleid te doen. Op dit moment heeft het Aalsterse stadsbestuur die ambitie duidelijk nog niet. Groen! Aalst heeft die ambitie alvast wel.
Fietsen en te voet gaan worden gepromoot als een deeloplossing voor het mobiliteitsprobleem. Veel ouders en ook kinderen vinden het verkeer in Aalst onveilig en daarom laten ouders hun kinderen niet vlug te voet of met de fiets naar school, de sportclub of de bibliotheek gaan en opteren ze om de wagen te gebruiken met meer verkeersonveiligheid en fileleed als gevolg.
Franky Aelbrecht pleitte op 10 mei voor de aanleg van zogenaamde ‘kindlinten’.
Een kindlint is een speciale kindvriendelijke route die plekken waar veel kinderen komen, met elkaar verbindt. Het is een verkeersveilig, speelvriendelijk en sociaal veilig lint door de buurt met zo min mogelijk ‘conflictsituaties’ met andere weggebruikers.
Nog veel te vaak worden de kinderen niet gehoord over hun mening over hun eigen mobiliteit. Groen! Aalst wil dat de stem van de kinderen wordt gehoord.
Het zou voor kinderen (en hun ouders) een normaal recht moeten zijn dat ze zich zelfstandig op een veilige en prettige manier te voet of met de fiets kunnen verplaatsen naar alle plaatsen waar hun actieve leven zich afspeelt. Op dit moment is de inrichting van straten en stadsdelen daar niet op afgestemd. Het concept ‘kindlint’ biedt daar een goed antwoord op. Het kindlint geeft kinderen hun zelfstandigheid en bewegingsvrijheid voor een deel terug. Dankzij een kindlint kunnen kinderen op een veilige manier zelf fietsen of lopen naar sportclub, balletles of school.
Men kan kindlinten in een stad, wijk of buurt maken. Dit gebeurt door een inventaris op te maken die nagaat welke mogelijkheden er zijn voor de realisatie van zo’n kindlinten. Een vereiste is een nauw overleg met de kinderen, buurtbewoners en andere actieve instanties. Bij het ontwerp wordt scherp gelet op factoren als verkeersveiligheid, sociale veiligheid, aantrekkelijkheid, speelwaarde en de participatiemogelijkheden van kinderen, ouders en buurtbewoners bij de uitvoering van het kindlint.
Via zo’n project kan het stadsbestuur de boodschap geven dat burgers als volwaardige participanten in het beleid worden aanzien. Er moet uiteraard een duidelijke politieke wil zijn om het idee van een ‘stad op kindermaat’ in de praktijk om te zetten. Dat wil zeggen dat op een aantal punten de verkeerssituatie wordt aangepast. Ook moet er extra worden geïnvesteerd in verbeteringen van de publieke ruimte, niet enkel op het vlak van verplaatsingsroutes, maar ook wat speelplaatsen betreft.
De Aalsterse stedelijke omgeving is in veel opzichten niet aangepast aan het verplaatsingspatroon van de kinderen en jongeren. Bijna nooit wordt er rekening gehouden met kinderen en hoe zij speeltuin, school of sportclub op een veilige en zelfstandige wijze kunnen bereiken.
Groen! Aalst wil daarom dat de stad begint met de uitwerking van kindlinten. Op basis van een eerste inventarisatie kunnen enkele projecten worden geselecteerd die de aanzet kunnen zijn voor meer kindlinten in onze stad.
Franky Aelbrecht heeft dit voorstel aangebracht op de Aalsterse Jeugdraad.
De Aalsterse Groenen maken zich klaar voor de kiescampagne. En voor ons moet die campagne over inhoud gaan. Meer dan ooit is er nood aan inhoudelijke antwoorden op de maatschappelijke uitdagingen:
Verrechtsing. Op zoveel plaatsen in de maatschappij zien we een toename van onverdraagzaamheid. Veel mensen zijn bang voor de snelle ontwikkelingen in de wereld en vertalen hun gevoelens in steun voor partijen die een schijnbaar ‘gemakkelijke’ oplossing voorstellen. sp.a schuift op naar het centrum, VLD schuift verder op naar rechts. De klassieke politieke partijen durven steeds minder ingaan tegen onverdraagzaamheid en egoïsme. Wij willen dat Aalst een open stad blijft. Daarom is een sterke groene vertegenwoordiging in de Aalsterse politiek onmisbaar.
Verstarring. Het huidig sp.a-VLD-stadsbestuur wil duidelijk gewoon doorgaan met hetzelfde beleid, desnoods nemen ze er wel een derde partner bij. Niet omdat ze een sterk inhoudelijk toekomstproject hebben uitgetekend. Na al die jaren zijn niet alleen de tekenen van sleet merkbaar, onderling en in eigen partij werd veel ruzie gemaakt. Men wil doorgaan omdat men door wil gaan. Met hetzelfde verhaal, met dezelfde mensen.
Gezien de maatschappelijke uitdagingen heeft deze stad nood aan een debat over verschillende toekomstprojecten, en niet over de vraag wie de volgende burgemeester wordt. Groen! wil dat debat wel aangaan. Groen! is de beste garantie tegen ‘meer van hetzelfde’.
Groen! wil in de periode tot aan de verkiezingen samen met de bewoners en met de aanwezige groepen in het middenveld op zoek naar de contouren van een toekomstgericht Aalst. En daarom ons project ‘Beelden van een groene stad’. Vanaf nu lanceren we regelmatig een voorstel lanceren dat de richting aangeeft die wij uit willen met deze stad. Prikkelende, soms tegendraadse voorstellen. Voorstellen die de kwaliteit, leefbaarheid en duurzaamheid in het stedelijk beleid beogen. Voorstellen voor een groene stad, voor een Aalst met een ecolabel.
Op 8 oktober 2006 zijn er opnieuw gemeenteraadsverkiezingen. Die verkiezingen zullen zeer belangrijk zijn, zeker in Aalst. De voorbije jaren is er erg veel gebeurd in deze stad, met positieve maar veelal met minder positieve gevolgen:
- Zo is het goed dat op rechteroever een buurthuis wordt gebouwd. Maar tegelijk is het minder goed dat de factuur daarvoor erg hoog is uitgevullen: meer dan 2,5 miljoen euro. Met dat geld hadden heel wat concrete welzijnsprojecten kunnen worden uitgevoerd, met directe voordelen voor de inwoners van Rechteroever.
- Het is goed dat er veel initiatieven zijn op het vlak van wonen. Maar het is ontzettend jammer dat daarvoor de open ruimte wordt verkwanseld, terwijl er 900 woningen leegstaan in Aalst. Zoveel kansen zijn gemist om voluit te kiezen voor duurzaam bouwen en een ander energiebeleid.
- Het is goed dat het stadsbestuur in veel opzichten actief is. Helaas blijft alles steken in een stapel planne. Maar vooral is het teleurstellend dat er weinig ruimte is voor echte burgerparticipatie. Burgers worden in het beste geval wel geïnformeerd over wat het stadsbestuur beslist heeft, maar de 'inspraakvergaderingen' die de stad organiseert worden gereduceerd tot 'uitspraakvergaderingen'. Aalstenaars worden niet als volwaardige partners in het beleid beschouwd.
Drie legislaturen SP.a-VLD-beleid worden in stapels plannen vooral herleid tot een politiek van ‘grote werken’. De vraag naar de richting die we met deze stad uit willen gaan wordt beantwoord met: “We doen toch veel?” Het blijkt vaak erg moeilijk voor de leden van het stadsbestuur om bij hun project voor de toekomst niet in ‘stenen’ te denken. En dat is jammer, want Aalst heeft meer nodig dan enkel stenen.
Wordt er gekozen voor een ecologisch duurzame stad? Wordt er gekozen voor kleinschalige impulsen voor leefbaarheid? Worden de alternatieven voor de auto volwaardig uitgebouwd? Wordt de stad gemaakt op maat van kinderen? Is er nog plaats voor mensen met een lager inkomen? Wordt er gezocht naar een contract met de burger, als participant aan het beleid? Wordt deze stad een bruisend experiment van duurzame energieprojecten? Het zijn die vragen die mee zullen bepalen hoe deze stad er in de toekomst uit zal zien. Het zijn die vragen die te weinig aandacht krijgen van het huidig stadsbestuur en die ondergesneeuwd worden in de grote-werken-politiek.
Groen! Aalst stelt ze wel, en geeft antwoorden in "Beelden van een groene stad"
.gif)
